واسه خوندن نمي خونم
به اردلان سرفراز ترانه سراي عاشقانه ها
واسه خوندن نمي خونم
واسه خوندن نمي خونم
كه صدام چيزي نداره
من ميخوام تنها بگم كه
زندگي فايده نداره
تو دو روز زندگيمون
نذارچشمامون بباره
كه تموم زندگيمون
بغض تلخ انتظاره
بخون با من هم صدا تو
شعر ر ُ با صداي آواز
مي نويسه سيم ِ گيتار
شعر ُ تو تلخي آوار
ببين انگار قلب زمينه
مي تپه رو تن گيتار
در گذر مثل پرنده
ميره تا دهكده يار
مهر رُ مهربوني بايد
تو دلامون بشه تعميد
بنشونيم رو گونه لبخند
پاك كنيم از دلا ترديد
هدف گيتارم اينه
به دلامون بشه كارگر
عطر دل تنگي بپاشه
توي كوچه هاي دلبر
به كار اونا نمي ياد
اون كه فكر زر و زوره
اون كه فكر خودشم نيست
اوني كه هميشه كوره
گيتار من سهم درده
مال تنهايي مرده
مال قشر ِ صاف و ساده
آدماي با اراده ، پا پياده
اونا كه ، با شعر رويا
مي كنن شب رو شكوفا
87/4/27 پايان
انتظار _ عشق کهنه
بی قرار شده دوباره
هواي شهر بهاري
نم نم بارون مي ياد باز ،
توي چله خماري
روزايي كه حتي چشمام
نمي خواست گريه بي وقت
گريه پنهوني حالا مي باره
با بي قراري
از تو قــاب ِ پنجره
عكس تو پيداس
خیال ِ چشم ِ خمارَت ،
تو خيال يكي تنهاس
ميگه بيا كه دلم بي تو شكسته اس
وقتي نيستي دلم از زندگي خسته اس
قـامت ِ کوچه شکست از انتظارم
پشت اين پنجره عمري بيقرارم
چش براه تو نشستم بي بهونه
سرشكسته چكاوك تو سوك يارم
چکاوک از غـم ِ غـُربت ، گله دارم
سر نيومد تو بهار كه انتظارم
تو بخون كه نم نم بارون بباره
تموم حرف خدا از انتظاره
انتظاري كه ديگه فايده نداره
تو بـبـَر اين دلم به خلوت ِ خود
زير چتر خلوت تنهايي خود
هر جا خواستي تو ببر اين دل دل تنگ
زیر ِ چتر ِ تو ميشه بارون خوش آهنگ
5/4/87 پايان
عشق کهنه
توی زمونی که وفا قدیمیه
نوشدن یه جورائی تکراریه
حرف تو تازه و نو
مثل خود بیداریه
عشق كهنه اي قديمي
اي تو با من يه صميمي
تنها اين من و تو مونديم
از تو روزاي قديمي
كهنه ای ولي برام
چه تازه تازه ای
تازه تر از هر تازه ای
11/4/87 پایان
اسیر
اسیر
میشه بالفطره اسیر بود
اسير يه روح عاصي
ميشه به كينه گناه كرد
پای غسل ارتماسي
میشه به حرفا ایمان داشت
ما با هم شریک رنجیم
می تونیم بی غش و کینه
دلا رو از عشق بسنجیم
ما دیگه عوض نمی شیم
عشق ما دلیل نداره
مثل این ترانه ای که
واسه خوندن دل نداره
تو دنیای برهوت
ما اسیر یه خیالیم
پر از بغض سکوتُ
اسیر خواب محالیم
باهزار تا غم و اندوه
بی توجه ایم به دنیا
نه به فکردیروز وامروز
نه به فکر نسل فردا
نه به فکر این خود ما
ما به جستجوی عشق ایم
لبه ی سقوط پرتگاه
مثل اون نگاه سردی
می کنه دل رو پر از آه
کسی هست که خود عشقُ جستجو می کنه در ما توی قلب خسته از آه بیهوده پای تو می دم سنگ غیمتی ی عمر رو بیهوده پای تو می دم سنگ غیمتی ی عمر رو
16/4/87 پایان
فاصله _ هـمــدم _ از تو _ پـشـت ِ پـنجـره _ جنـس ِ نـاب ِ
فاصله
به چی من ، تو رو ماننــد کنم
به تنم چی جوری پیوند کنم
شکل ابرُ مهُ دریا وُ نسیم
به چی من تو رو همانند کنم
وقتی ابری یعنی دوری
یعنی که بازم صبوری
نمیخوای بازم بباری
توی این غروب سوری
وقتی ابری یعنی نــرمی
دور پروانه می گردی
دور شمع سوخته ی دل
دوباره پیله می بندی
وقتی ابری یعنی بارون
یعنی دل بازم شده خون
می خواد این بار که بباره
روی این پیکر بی جون
گاهی وقتا که نسیــمی
با منی روی زمینی
با من از عشق می سرائی
روی گلبرگای چینی
گاهی وقتا رعد و برقی
ذره ی نایاب ِ شوقی
بین نماندن ، ماندن ؟
پرترسی پر ذوقی
گاهی وقتا خود اشکی
واسه ما یه خط مشتی
هق هق ِ رنج ُ فـــراقی
بغض ِ ویران یه شکی
ابـر ِ من ! ببار بی تابم
قلب ِ قحطی زده ام من
باز در حسرت ِ یه دیدار
فکر بارون ِ زدنم من
11/4/87 پایان
هـمــدم
رفـتی یوغـم تو مونـده
غــم عجب وفـایــی داره !
وقتی نیستی تو کنارم
غم عجب هوائی داره !
برو دلواپس نباش
غم تو اینجا نشسته
جزغم هر کی ، که بگی تو
دل تنهامو شکسته
غم همیشه همدم این دل تنهاس
همنشین و همزبون دل تنهاس
برو دلواپس نباش برو دلواپس نباش
غم وفاش بیشتر از ایناس
غم من همدم من
یاری و یاور من
مستی و ساغر من
همدم آخر من
جز تو که کسی ندارم
تو بمون که بیقرارم
تو بمون که موندنییه
جز تو که کسی ندارم
11/4/87 پایان
از تو ........
از تو ........
چی بگم ای رفته از دست
از تو ........
ای عشق ِ دور دست
چی بگم
ای بود و ای هست
از تو ........
وقتی زخمی میشه از تو
توی موج واره ی چشمات
واژه خیس ِ ترانه
وقتی دلتنگ می شه بی تو
توی آغوش نفسهات
توی این شام شبانه
نذار سر وا کنه دیگه
زخم ِ دلتنگــــی رویا
بذار خوش باشه که قصه
مثل اول معما
چه غمگین و چه دلگیر
امسال مثل همه سال
سوز و سرمای زمستون
نداره طاقت پارسال
تنها این گرد وغباره
که می باره
از تو آسمون شفاف !
قطره تیره بارون
شده مثل معبر خون
توی این آسمون صاف !
آری ، مجال ِ سرودن نیست اینک ، دوات ِ حوصله خالی ست ( مهراگین)
11/4/87 پایان
پـشـت ِ پـنجـره پـشـت ِ پـنجـره دیگه موندن نداره از تو آخه کسی پیغوم نداره نـشـونی نیست نه اینجا رد پائی نوم نداره پـشـت ِ پـنجـره دیگه موندن نداره نسیمم بوی اون پـیـرهـن نداره رد نمیشه ارابه ی ابر بهاری جــادّه که چـشـم دوختن نداره ته جاده دور دورا نشون از گرد وغـبار نیـسـت پــای ســـوار نیست توی این دل که قرار نیست دیگه همراش نداره کبـوتـر نامه ی یار ُ نـمی یاره با خودش خبر یار ُ خبر یار ُ پشـت ِ پـنجــره باشم چه کار کنم بذارفکری واسه دل بیقرار کنم 11/4/87 جلالی پایان
جنـس ِ نـاب ِ مثل واژه ، از جنـس ِ نـاب ِ صـداقـت مثل شـبـنـم ، صـاف و زُلال ، پرخاصیـت مثل مـریـم ، پـاک و نجـیـب ، بی ادا وقـتی که آمـدی ، پر شد از تو ماهیت وقتی تو آمـدی ، آسـمـان ِ مــِه گرفـتـه تـنـهـایـی ام پراز نـقـش ِ سـتــاره شـــه خـودمم بـاور نـداشـتـم یه روزی دل پر از اندوه ِ بیقراری ِ شه می شناسـم مثل سـایـه تو رو اندازه ی سـالـهـا تو که هـمـراه بـا مـنی تو بیشتر از من خیلی وقتا ببین حضور ِ تو چه کرد ! کـهـنـه حدیـث ِ گـمـشـده ! کلید ِ قفل ِ تنهائیم با دست تو پیدا شده تو نم نم ِ خیس ِ بـارون به پلک ِ تو شک می کنم بر بـرگ ِ خشک پــاییـزی اسم ِ تو رو حک می کنم بـا یــاد ِ تـو پر می شم از بهانه ی سبز سفر رخت سفر تن می کنم برای رفتن به خطر پرمی شم از یه حـس خوب حـس غـریـب یک راز حـس دوباره گم شدن تو اوج سبز پرواز سفر میری که دیــر نکن باز این دل و دلگیر نکن بذار که سبز باشه یه بار دلی که بردی پیر نکن زود آشـنـای ِ خوب من تو معنی سکوت من دستاتو بسپار رو بذار که بشکنه سقوط من تو خودم احساس می کنم هـدیـه بزرگ ِ خـدایــی پـاداش ِ ســال هــــای درازی گریزاز خـود ِ تـنـهـایـی 11/4/87 جلالی پایان
تن تو _ گیج
تن تو
تن تو یه دنیا چشم
واسه ی دیدن رویا
لب تو یه دنیا حرف
برای گفتن دنیا
تن تو اون حرف ناب
مث لمس بوسه با تن
حرفی که با این دو واژه
قد نمی ده واسه گفتن
تن تو جنگل سبز
توی قحطی زمستون
عطش داغ جنوب
مثل گرمای تابستون
5/12/ 86 پایان
گیج
نمی دونه چندوم از تاریخ ماه
نمی دونه تو کدوم لحظه ی ساله
نمی دونه دنبال چی ها می گرده
توی دزدی فکر روزی حلاله
نمی دونه شاد یا که غرق آه
زنگی معنی داره یا که تباه
فکر کار و کاسبی تمام فکر
نمی دونه چی حلاله چی گناه
بس که درگیر گرفتاری شده
زندگی سر تا پا بیزاری شده
فرصت سر خاروندن نداره
سر ماه یکسره کم میاره
شب و روز کار می کنه برای بانکا
وامی که گرفته باید پس بیاره
همه زندگی قسط ُ قرضاشم یه کوله باره
شب و روز مثل ابری خون می باره
می گه هیچکی فکر ما بیچاره ها نیست
آخرش از خودزندون سر در میاره
بس که درگیر گرفتاری شده
زندگی سر تا پا بیزاری شده
4/4/86 پایان
جدائي
جدائي
عزيزم رويا تمومه
فصل خوب آشنائي
دس بكش از خواب و رويا
وقتي قانون جدائي
وقتي قانون جدائي
يعني تو در انتهائي
اول خط رسيدن
تو مسير اشتباهي
وقتي قانون جدائي
يعني ترديد و دو راهي
خط خطي شدن تو تكرار
دل سپردن به تنهائي
عزيزم اشكاتو پاك كن
توي گور سينه خاك كن
خوش نباش به صبح فردا
فردا رو تو شب هلاك كن
19/2/87 پايان
