خوشبختي

عمر خوشبختي تمومه

فصل تنهايي تو راهه

جادمون آخر غربت

آشنائي چه كوتاهه

همسفر جاده تمومه

سر راه اس راه ِ دو راهي

سرنوشت مي بره ما رو

پي ي ِ روشني ، تباهي

اينجا اول سكوت ِ

بعد اون همه  ترانه

گريه رو بپاش به صورت

تا بياد كه عاشقانه

گريه هاي بي صدائي

خنده رو تو سينه مي كشت

لحظه ي ِ آخر رفتن

مثل خنجر مي شه  بر پشت

تو پي ي ِ خانوم ِ خونه

من پي ي ِ  سربازي عشق

خاطره تا روز موعود

مي شه بازم آينه ي ِ دق

حالا تو خانوم خونه 

من ولي الاف و بيكار

تو پي ي ِ يه زندگي يو

من مث ِ مرثيه بر دار

رويا اين بود همكلاسي

تو روزاي درس و تدريس

اما حالا شكل روياس

اين حقيقت و تو بنويس

11/10/85             پايان

شب آرام

کجاي قصه ي ِ ما بود

شب اول شب آرام

كجاي قصه جا موندي

كه حالا با خودم تنهام

ببين بانو من ِ خسته

به تنهايي نمي تونم

نباشي تو اگه اينجا

با اين طاقت نمي مونم

ببين بانو  شب آرام

شب دل بستن ما بود

شب تا گم شدن در هم

شب پيوستن ما بود

شبي هر شب مي شه آروم

باشي اينجا تو اين خونه

به رنگ  ِ تلخ ِ تلخابه اس

شهد ِ تنهايي خونه

تو مي گفتي كه اي همراه

منو از شب جدا كردي

تو بغض ترد ِ اين رويا

منو تو شب رها كردي

24/7/85            پايان

جزء تو

شب هاي رويايي من

حديث شيدايي من

نقش همين رويا مي شه

شكوه تنهايي من

شب هاي خالي از حضور

شب هاي تلخ و سوت و كور

باز منو روياي نگات

تو لحظه هاي جور وا جور

جزء تو به چزء تو نمي خوام

جزء تو به جزء تو نمي يام

تو اين شب نيلوفري

جزء تو به چزء تو نمي خوام

26/8/85            پايان