اين همه

اين كه از درد به خودم مي پيچم

اين كه از بغض تو خودم مي ريزم

اين كه از شب با خودم مي ترسم

اين كه از ترس  به خودم مي لرزم

اين همه حرف كمي نيست

غمي هست اما غمي نيست

20/9/85           پايان

فصل حضور

آخرين فصل حضور ِ من و تو

تو قاب روياس

آخرين فصل رسيدن

اولين غصه ي فرداس

آخرين بغض من و تو

اولين طعم ِ اسارت

آخرين گذشتن ما

بعد اون همه عادت

همسفر جاده رو خواب كن

نگو عمر ما تمومه

بگو اين قصه هنوزم

تو تن حادثه مونده

21/9/85           پايان

پنجره

پشت پنجره ي ِ‌ چشمات

يه افق منظره پيداس

براي دونستن تو

گل پنجره چه تنهاس

لبريز از عشق تو بودن

تو سكوت ِ تو شكستن

براي  ِ دلواپسي ها

قصه ي ِ آخر رفتن

اين همون معناي عشق

اين كه رمز سرنوشت ِ

اين همون معناي عشق

اين تمام سرنوشت ِ

6/5/85            پايان

غنيمت

فرصتمون غنيمته

لحظه رو دس به دس نده

مرثيه رو نخون برام

منو به اين قفس نده

نذار كه پر وا بكنم

تو حجم بي رمق قفس

تنهاي تنها با خودم

من بمونم  بي هم نفس

10/10/85          پايان

قصه

مادر بزرگ خوبم

قصه بگو بدونم

بره مون ُ كدوم گرگ

گرفت خورد بدونم

قصه بگو عزيزم

كه من پر از عذابم

برا رهائي از درد

قصه بگو بخوابم

با قصه ي تو مي شه

رها شد از بي كسي

مي شه دوباره سر رفت

تا تيه ي ِ دلواپسي

18/11/85           پايان

تنهايي

نبايد تنها بموني

تنهائي خود سراب

رنگ تيره ي ِ تباهي

اول رنج و عذاب

فكر نكن تنهايي خوبه

رنگ ِ ناب ِ راحتي ي ِ

تازه اول شكستن

اول دلواپسي ي ِ

من مي خوام تنها نباشم

اما تو اينو نمي خواي

چاره چيه ، بگو آخه

وقتي كه تنهام ميذاري

20/10/85              پايان

دشنه شب

شب پر از دشنه ي خاموش

خالي از مرهم آغوش

چه بگم با اين همه ترس

هر چي بود شده فراموش

شهر پر از خلوت روياس

هر كي با تنهايي تنهاس

كنج اين خلوت ِ دلگير

فكر تنهايي چه زيباس

۱8/11/85             پايان

مثل شما نبودم

هر لحظه بي تو تنها

هر لحظه بي تو رويا

در آينه ي ِ تماشا

بودم كه من نبودم

مثل ِ تو پر ترانه

مثل تو عاشقانه

در گوشه ي ِ شبانه

بودم كه من نبودم

مثل تو غرق ِ شادي

لبريز ِ از آزادي

چون آسياب بادي

بودم كه من نبودم

بودم اگر كه بودم

مثل شما نبودم

بودم كه من نبودم

مثل شما نبودم

24/7/85                پايان